Σελίδες

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

     Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο της Ιστορίας του Ιερού μας Ναού , σταματάμε στην πρώτη σελίδα και χρονολογείται το έτος 1959.
  Η συνοικία του Καράμπαμπα, όπως όλοι μας ακόμα την αποκαλούμε, είχε ήδη αρχίσει να πυκνώνει από νέες οικογένειες, με αποτέλεσμα να γίνεται πιο αισθητή η έλλειψη του Ιερού Ναού.
   Έτσι λοιπόν συγκεντρώθηκαν 23 άνθρωποι, οι οποίοι υπακούοντας την κοινή απαίτηση των κατοίκων της περιοχής, συναποφάσισαν ότι έπρεπε να ξεκινήσουν προσπάθειες για την ανέγερση Ιερού Ναού. Έτσι δημιουργήθηκε (ο ΑΓΑΘΟΕΡΓΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ).
Αυτοί οι άνθρωποι  ήταν:
Νικόλαος Παππής, Ιωάννης Τσάγκας, Δημήτριος Αγιοστρατίτης, Ιωάννης Μασλατζίδης, Βασίλειος Κιούσης, Κωνσταντίνος Τσιτσάκης, Ιωάννης Πεπόνης, Μιχαήλ Κουκουράκης, Χρυσόστομος Τσουβάλης, Μιχαήλ Χατζάργυρος, Δημήτριος Καραμανάκης, Νικόλαος Ανδρεαδάκης, Ανδρέας Κάματζης, Αριστοτέλης Μάνεσης, Σταμάτης Βασιλείου, Χρήστος Σκουλής, Δημήτριος Δημολιάννης, Κωνσταντίνου Ζωγράφου, Βασίλειος Σαμαράς, Γεράσιμος Γατόπουλος, και Χαράλαμπος Κρόκος.
    Αυτοί ανέλαβαν και την πρωτοβουλία να εκδώσουν και το ομώνυμο φυλλάδιο που κυκλοφορούσε για αρκετά έτη.
      Εγκρίθηκε το καταστατικό από το Πρωτοδικείο και έπειτα γράφτηκαν μέλη και συνδρομητές σχεδόν όλοι οι τότε κάτοικοι τησ Συνοικίας μας. Οι κυρίες εισέπρατταν τις συνδρομές και το Διοικητικό Συμβούλιο εξασφάλισε το οικόπεδο από το Συνεταιρισμό  Χαλίων.
      Με την Βοήθεια της Παναγίας μας, η πρώτη εκείνη Επιτροπή από το 1959 έως το 1961 κατορθώνει να εγγραφεί συνδρομητές όλους τους κατοίκους της περιοχής  ( γυρίζοντας από σπίτι σε σπίτι), να συγκεντρώσεις τις υπογραφές των κατοίκων  του Συνεταιρισμού της Δροσιάς για την απελευθέρωση  του οικοπέδου να αναθέσει σε κυρίες την είσπραξη των συνδρομών και να συγκεντρώνει τα πρώτα χρήματα με τα οποία έγινε η θεμελίωση και η ανέγερση του Ιερού Ναού, αφού είχαν τακτοποιηθεί και τα πάντα για Μηχανικούς άδειες , σχέδια κ.λπ.
      Στις 05 Νοεμβρίου 1961 ετέθη ο Θεμέλιος Λίθος με την ευλογία του Μακαριστού Μητροπολίτου Χαλκίδος Γρηγορίου.
    Ό πόθος των ευσεβών κατοίκων της συνοικίας μας με την συμπαράσταση σχεδόν όλων των κατοικούντων στην εντεύθεν της γέφυρας πλευράς και πολλών από αυτούς που κατοικούσαν στην κυρίως πόλη αλλά κυρίως με τη συμπαράσταση της Υπεραγίας Θεοτόκου έγινε πραγματικότητα.
    Έτσι στις 25 Μαρτίου 1963 στην εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου έγινε και η πρώτη Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία από τον Μακαρίστο Μητροπολίτη Χαλκίδος Γρηγόριο δίχως σοβατίσματα, πόρτες και παράθυρα, αφού από τις αρχές Μαρτίου, σχεδόν όλοι οι κάτοικοι  άνδρες γυναίκες και παιδιά, ομόψυχα προσέφεραν εθελοντική εργασία ενθουσιωδώς, για τη διαμόρφωση του χώρου και την τακτοπόίηση του Ναού.
     Και ήταν τόσο μεγάλη η Χαρά αυτών των ανθρώπων όταν την παραμονή 24 Μαρτίου 1963 ακούστηκε το καμπανάκι ( των 100 κιλών) να σκορπά το χαρμόσυνο μήνυμα του και να καλεί τους πιστούς στη στολισμένη με μυρτιές και σημαιούλες στην εκκλησία μας, για τον πρώτο Πανηγυρικό Εσπερινό.
      Τρία χρόνια αργότερα ο Ναός μας σκεπάστηκε με κεραμίδια, έγιναν τα σοβατίσματα, τα κωδωνοστάσια και τα αρτιφισιέλ, εμπλουτίστηκε με μεγάλη καμπάνα 500 κιλών και μικρή 50 κιλών, στολίστηκε με τέμπλο, εικόνες, Δεσποτικό, Επιτάφιο, Παγκάρι, με μωσαϊκά και σκεύη Αγ. Τράπεζας με μεγάφωνα και προβολείς και τόσα άλλα και όλα αυτά με την συμπαράσταση και τη βοήθεια του Θεού, γεγονός που γινόταν φανερό σε κάθε βήμα και κάθε προσπάθεια.
      Και άξιζε πραγματικά κάθε έπαινος στους κατοίκους της συνοικίας μας και γυναίκες, οι οποίοι με τόση προθυμία αλλά και ενθουσιασμό υπεγράφουν τις καταστάσεις  που συνοδεύουν την αίτηση για την μετατροπή του Ιερού Ναού σε ενοριακό και έτσι στις 211 Ιανουαρίου 1966 ο Ναό μας έγινε κατόπιν Βασιλικού Διατάγματος ενοριακός.
      Παρουσιάστηκαν πολλά εμπόδια ως προς τον καθορισμό των ορίων της Ενορία μας. Τελικά όμως δια της επαινετής υπομονής του Μακαριστού του Μητροπολίτου Γρηγορίου καθορίστηκαν τα όρια της ενορίας μας δια της υπ. Αριθμ. 223/ 1966 απόφασης του Μητροπολιτικού Συμβουλίου.
         Με τον τρόπο αυτό όλοι οι κάτοικοι της Συνοικίας μας υπαγόντων Εκκλησιαστικός στην μοναδική τότε Ενορία της περιοχής και όχι στον Ιερό της Αγ. Παρασκευής όπως μέχρι τότε γινόταν.
        Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι παράλληλα με τον (ΑΓΑΘΟΕΡΓΟ ΣΥΛΛΟΓΟΣ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ) ο οποίος είχε βάρος της ανεγέρσεως και αποπερατώσεως  του Ιερού Ναού λειτουργούσε και ο Φιλανθρωπικός Σύλλογος ο Άγιος Νεκτάριος με κύριο σκοπό του την ανέγερση παρεκκλησίου αφιερωμένο στον Άγιο Νεκτάριο στο τμήμα πάνω από το Σιδηροδρομικό Σταθμό.
  Η Ακολουθία των εγκαινίων έγινε στις 8 Ιουνίου του 1969, από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Χαλκίδος Νικόλαο, έχοντας συλλειτουργούς τους Παν. Αρχιμ. Πολύκαρπο Χρυσικό νύν  Θεοφ. Επίσκοπος Τανάγρας, Βασίλειος Οικονόμου, Ειρηναίο Γεωργιάδη και Νεκτάριο Τσούβαλη προϊστάμενο του Ιερό Ναού και υπεύθυνο των εγκαινίων καθώς επίσης Κωνσταντίνο Μάνο, Τριαντάφυλλο Τριανταφύλλου, Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου Στέφανο Φωτίου, Αναστάσιο Νάκο και τον Ιεροδιάκονο Σωτήριο Πάζο.
       Το 1986  στον Ιερό  μας Ναό  έγινε η επέκταση του Ιερού μας Ναού από τον Μακαριστό Μητροπολίτη Χρυσόστομο τον Α΄.
        Ο πρώτος Ιερέας του Ιερού Ναού από το 1963  υπήρξε ο Μακαριστός Παν. Αρχιμ. Νεκτάριος Τσούβαλης , οποίος εκοιμήθη τον Αύγουστο του 2008.
      Υπήρξες πρωτοπόρος και δραστήριος κληρικός  εφόσον επί των ημερών  έγινε το Πνευματικό κέντρο το οποίο θεμελιώθηκε το Μάρτιο του 1970 από τον Μακαριστό Μητροπολίτη Νικόλαο και δόθηκε σε χρήση το Φεβρουάριο του  1971   ως Σπίτι Γαλήνης του Ιερού Ναού  και έχει χωρητικότητα περίπου 300 ατόμων. Σ’ αυτήν λαμβάνουν χώρα τα κατηχητικά σχολεία, θεατρικές παραστάσεις και  Ιερατικά Συνέδρια της Ιεράς Μητροπόλεως μας.
      Τα  τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί 2 νέα δωμάτια στα οποία στεγάζεται ο Ραδιοφωνικός Σταθμός της Ιεράς μας Μητροπόλεως. Στο κάτω τμήμα της επέκτασης του Ναού υπάρχει γραφείο για τους Ιερείς, αίθουσα συνεδριάσεως, και αποθήκη.
       Το Φεβρουάριο του 2009 έγινε και ο σολέας του Ιερού μας Ναού.
 


Απόσματα από την ομιλία τησ Κατηχήτρια μας Χριστίνας Αδάμ για τα  40 χρόνια του Ιερού μας Ναού.