ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014 ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ Ι. ΝΑΟΥ ΜΑΣ.

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

ΙΕΧΩΒΑΔΕΣ - ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ

ΙΕΧΩΒΑΔΕΣ - ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ
 ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ


 


ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η παρούσα αντιαιρετική μελέτη δεν έχει σκοπό να αναιρέσει με επιστημονική  πληρότητα την βλάσφημη και αιρετική διδασκαλία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Αυτό ήδη έχει γίνει από έγκριτους επιστήμονες, ιερείς και θεολόγους.
Από  την πλούσια βιβλιογραφία τους αντλούμε και το υλικό, για να συντάξουμε τη μικρή αυτή μελέτη. Σκοπός μας είναι να εκτεθούν συνοπτικά οι κακοδοξίες αυτής της "αιρέσεως" (*) να αναιρεθούν και να βοηθήσουμε τον πιστό λαό και κάθε καλοπροαίρετο αναζητητή της αλήθειας, να κατανοήσει την κακοδοξία των Χιλιαστών, οι οποίοι μπορούν  ανενόχλητα να παραπλανούν χρησιμοποιώντας τον αυτοπροσδιορισμό  "Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά".
Με απλά λόγια θα παραθέσουμε τις βασικές αρχές των Χιλιαστών και ακριβώς δίπλα, κατωτέρω, θα ξεσκεπάζουμε τις πλάνες τους με βάση τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας ελπίζοντας ταυτόχρονα ότι η μικρή αυτή εργασία θα γίνει αφορμή, για να μελετήσουμε και να ζήσουμε ακόμα βαθύτερα το θησαυρό της Ορθοδόξου πίστεώς μας.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Ο Χιλιασμός είναι μία πολύ ύπουλη θρησκεία-"αίρεση", από τις πιο μεγάλες και φοβερές αιρέσεις που υπήρξαν ποτέ στο διάβα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Οι ρίζες του βρίσκονται στην ιουδαϊκή θεολογία και αντιμετωπίστηκε αρχικά από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας και τις Οικουμενικές Συνόδους.
Η νέα μορφή του σύγχρονου Χιλιασμού εμφανίσθηκε το έτος 1881 από τον πλούσιο έμπορο εβραϊκής καταγωγής Κάρολο Ρώσελ και τους διαδόχους του Ρόδερφορδ και αργότερα Νάθαν Νόρ. Έχει ως έδρα το Μπρούκλιν των Η.Π.Α  και πολλά μέλη σε όλο τον κόσμο, που υπηρετούν με αυταπάρνηση και ζήλο την πολυεθνική εταιρεία "Σκοπιά".  Διαδίδει τις κακοδοξίες της μέσα από τη στρατολόγηση των οπαδών της με βιβλία, περιοδικά και τα σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα.
Σεβόμενοι την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και την πίστη κάθε ανθρώπου προβαίνουμε σ’ αυτή την έκδοση ένεκα του χρέους πού έχουμε να προφυλάττουμε τους πιστούς από όλους όσους θέλουν να διαστρέφουν  τη διδασκαλία του Χριστού και να την χρησιμοποιούν προς ίδιον όφελος.


 

Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΧΩΒΑΔΩΝ
ΚΑΙ Η ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥΣ  



1.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Οι Χιλιαστές έχουν την Αγία Γραφή και τους αρέσει να την κρατούν στα χέρια τους και να την προβάλλουν σε δημόσιους χώρους πάντοτε μαζί με βιβλία τους ή με τα περιοδικά  της αίρεσης ΞΥΠΝΑ ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΑ. Θεωρούν τον εαυτό τους ’’σπουδαστή των Γραφών’’ απαγγέλλουν από στήθους επιλεγμένα χωρία και προσφέρουν δωρεάν το ιερό κείμενο σε όποιον το ζητήσει. Επίσης απορρίπτουν την Ιερά Παράδοση.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Η Αγία Γραφή που χρησιμοποιούν δεν είναι η αυθεντική αλλά παραποιημένη και παραχαραγμένη. Οι Χιλιαστές έχουν παρέμβει στην Αγία Γραφή έχοντας αλλάξει λέξεις, ονόματα, σημεία στίξης ακόμα και ολόκληρες προτάσεις σύμφωνα πάντα με τις υποδείξεις της εταιρείας ’’ Σκοπιά’’.  Επίσης δεν παραδέχονται τα Δευτεροκανονικά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης ( Μακκαβαίων, Σοφία Σολομώντα, Σοφία Σειράχ,Ιουδίθ, Τωβίθ ) τα οποία εχρησιμοποιούντο στη Λατρεία από τους πρώτους Χριστιανικούς χρόνους.
Η Ιερά Παράδοση περιέχει διδασκαλίες του Χριστού και των Αποστόλων, που δεν εγράφησαν αλλά παρεδόθησαν προφορικώς από γενιά σε γενιά. Γι αυτό είναι ισόκυρη με την Αγία Γραφή.


2.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟΝ ΘΕΟΝ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Οι Χιλιαστές αρνούνται την Τριαδικότητα του Θεού και διδάσκουν ότι η διδασκαλία  περί Τριαδικού Θεού προέρχεται από τη ’’ διάνοια του Σατανά’’, ότι είναι ένα θεολογικό κατασκεύασμα.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
 Η πίστη στην Αγία Τριάδα είναι βασική και στοιχειώδης αλήθεια της Αγίας Γραφής, η οποία μας διδάσκει ότι ο Θεός είναι Ένας κατά την ουσία και ταυτόχρονα Τριαδικός στις υποστάσεις. Δηλαδή τρία πρόσωπα Πατήρ, Υιός και Αγιον Πνεύμα συνεργούν στη σωτηρία μας. Γι’ αυτό ο Χριστός έδωσε εντολή στους μαθητές Του να  κηρύξουν τη διδασκαλία Του σε όλο τον κόσμο και να βαπτίζουν τους πιστούς εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Αντιπροσωπευτικά παραθέτουμε χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια.
Από την Π.Δ.: Γεν. 1,26 -  Γεν. 3,22 – Γεν.11,7 – Ησ.6,3
Από την Κ.Δ.: Ματθ.3,16 – Ματθ.28,19 – Α΄Κορινθ.12,4 – Β΄Κορινθ.1,21 – Γαλ.4,6 – Β΄Θεσ. 3,5 – Α΄Πετρ. 1,2.


3.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Διδάσκουν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι κτίσμα, είναι δημιούργημα του Θεού όπως ο άνθρωπος, τα ζώα, τα φυτά. Αρνούνται τη Θεότητά Του λέγοντας ότι είναι ο πρώτος αξιωματούχος του Θεού, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Επίσης αρνούνται τη σωματική Ανάσταση του Χριστού.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
 Ο Ίδιος ο Χριστός μας διαβεβαιώνει ότι: ’’Εγώ και ο Πατήρ μου έν εσμέν’’ έχομε την Ίδια Φύση, Ουσία, Δύναμη… και όχι μόνο το είπε αλλά και το απέδειξε με τα θαύματά Του και κυρίως με την ένδοξη Ανάστασή Του. Η Αγία  Γραφή μας παρέχει πάμπολλες μαρτυρίες, που μιλούν ξεκάθαρα περί της Θεότητας του Χριστού.  Ο Θεός Πατήρ πουθενά δεν ονομάζει κάποιον Αγγελο Υιόν, διότι δεν εγέννησε αγγέλους αλλά εδημιούργησε.
Υπενθυμίζουμε ότι αυτή την κακοδοξία των Χιλιαστών εκήρυττε ο μεγάλος αιρετικός Αρειος, τον οποίο σέβονται και τιμούν ως αδελφό, και τον οποίο κατεδίκασε  η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής, που αποδεικνύουν αυτή την αλήθεια είναι:
Από την Π.Δ.: Ψαλμ.2,17 – Ψαλμ. 44,7 – Ψαλμ. 109,1
Από την Κ.Δ.:  Ιωάν. 5,18 – Ιωάν. 10,31 – Ιωάν. 14, 8, Φιλιπ.2,5 – Ρωμ. 9,5 – Αποκ.1,8 – Α΄Τιμόθ.6,16 - Ιωάν.1,18, Κολ. 1,15 - Ιωάν. 8,58 – Εβρ.1,15 – Ιωάν.2,19 –Λουκ. 24,9


4.
ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Οι Χιλιαστές διδάσκουν ότι το Αγιο Πνεύμα είναι πνοή, αέρας ή ενεργός δύναμη του Θεού. Αρνούνται τη Θεότητα του Αγίου Πνεύματος και την προσωπική Του υπόσταση, δηλαδή την ύπαρξή Του ως Προσώπου.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Η Αγία Γραφή διδάσκει ότι το Αγιον Πνεύμα είναι το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος και όπως ο Υιός που γεννιέται από το Θεό Πατέρα είναι της ιδίας Φύσεως με Αυτόν, έτσι και το Αγιον Πνεύμα, που εκπορεύεται επίσης από τον Πατέρα, είναι της ιδίας Φύσεως και Ουσίας με Αυτόν, δηλαδή Θεός.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν αυτή την αλήθεια  είναι:
Από την Κ.Δ.Ιωάν. 14,26 – Ιωάν. 16.13 – Πράξ. 1,16 – Β΄Πέτρ.1,21- Πράξ.8,29 – Πράξ.20,28 – Ρωμ.8,14 – Ρωμ. 8,26 – Α΄Κορ.2,4 – Α΄Θεσ.1,5 – Β΄Κορ.3,18 – Α΄Κορ.3,16 


5.
ΓΙΑ ΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Οι Χιλιαστές διδάσκουν ότι το όνομα του Θεού είναι Ιεχωβά. Έτσι αρέσκονται να ονομάζουν την οργάνωσή τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, ονομασία με την οποία είναι γνωστοί σε όλο τον κόσμο. Επίσης στο εξής, όπως προαναφέραμε, μπορούν να αυτοπροσδιορίζονται ως Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Στην Π.Δ. ο Θεός παρουσιάζεται με διάφορα ονόματα που φανερώνουν τις ιδιότητές Του. Το όνομα Ιεχωβά είναι εξελληνισμένος τύπος της λέξεως ΓΙΑΓΒΕ που είναι ένα από τα ονόματα του Θεού και σημαίνει Κύριος.  Ο Ιησούς Χριστός όμως ουδέποτε ανέφερε το όνομα αυτό για να ονομάσει το Θεό, αλλά χρησιμοποίησε τη λέξη Πατέρας. ’’ Πάτερ ημών…’’ Όσο για το νεοφανή προσδιορισμό ’’Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά’’ είναι αυτονόητο ότι γίνεται για να παραπλανήσει τον κόσμο καθ΄ ότι όλη η διδασκαλία τους μάχεται με μίσος κάθε τι το Χριστιανικό.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια είναι:
Από την Π.Δ.: Γεν. 1,1 – Γεν. 17,1 – Γεν. 14,18 – Εξόδ. 4,10 – Εξόδ.6,3- Εξόδ.3,14 – Εξόδ. 34,14 - Ησ.40,28 –Ησ. 6,3


6.
ΓΙΑ ΤΗΝ  ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Διδάσκουν ότι η Παναγία δεν είναι Θεοτόκος και συνεπώς αειπάρθενος. Ισχυρίζονται ότι μετά το Χριστό απέκτησε και άλλα τέκνα και δεν της αποδίδουν καμία τιμή. Επίσης δεν δέχονται τους Αγίους μας, αρνούνται τις μεσιτείες τους και εμπαίζουν και καταπατούν τις εικόνες.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Η Μητέρα του Κυρίου μας είναι Θεοτόκος, αφού γέννησε ως άνθρωπο τον Υιό του Θεού. Είναι το γλυκύτερο όνομα μετά τον Ιησού στα χείλη όλων των χριστιανών. Στο πρόσωπό Της εκπληρώθηκε πλήρως η προφητεία σύμφωνα με την οποία θα την μακαρίζουν όλες οι γενεές… εκτός βέβαια από τους αιρετικούς.  Την τιμούμε ως Αγιωτέρα των Αγίων και μητέρα του Θεού, μιμούμενοι το παράδειγμα της Ελισάβετ. Επίσης τιμούμε όλους τους αγίους που ολοκληρώθηκαν εν Χριστώ στην παρούσα ζωή και πιστεύουμε ότι η συμ-μετοχή τους στη Θεία ζωή δίνει την δυνατότητα να μεσιτεύουν στο Θεό για μας.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια είναι:
Από την Π.Δ.: Γεν. 3,15 – Γεν. 28,12 – Εξόδ. 3,2 – Αριθ.17,23 – Ψαλμ. 44,11 – Ησ. 7,14
Από την Κ.Δ.: Λουκ. 1,28 – Λουκ. 1,42 – Λουκ. 11,27 – Ιωάν.19,26 – Πράξ. 1,14 – Ματθ. 2,13 


7.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Οι Χιλιαστές απεχθάνονται το Ιερό Σύμβολο του Σταυρού και εκφράζονται περιφρονητικά  και ειρωνικά γι αυτόν. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν κάνουν ποτέ το σταυρό τους! Δεν τον τιμούν, διότι υπήρξε ,όπως λέγουν, όργανο εγκλήματος  και κατηγορούν τους χριστιανούς, που τον προσκυνούν, …ως ειδωλολάτρες.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Για μάς τους Χριστιανούς ο Σταυρός είναι το καύχημά μας, διότι πάνω σε αυτόν ολοκληρώθηκε και επισφραγίσθηκε το λυτρωτικό έργο του Κυρίου μας. Τον τιμούμε, τον σεβόμεθα, τον φέρουμε πάνω μας από τη βάπτισή μας και τον προσκυνούμε από τους αποστολικούς χρόνους,  διότι μέσω αυτού τιμούμε τον Εσταυρωμένον . Το σημείο του Σταυρού. που κάνουμε καθημερινά, είναι σημείο σωτήριο, ζωοποιό, αγιαστικό και αποτελεί σαφή ομολογία της χριστιανικής μας πίστεως.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που αποδεικνύουν την παραπάνω αλήθεια είναι:
Από την Π.Δ.:   Εξόδ. 14,21 - Εξόδ. 17,11 – Αριθμ. 21,8
Από την Κ.Δ.: Ματθ.10,38 – Λουκ. 14,27 – Μάρκ. 8,34 – Λουκ.9,23 – Γαλ.6,14 – Φιλιπ. 3,18. – Κολ.1,20 – Α΄Κορινθ.1,22.


8.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Οι Χιλιαστές διδάσκουν ότι ο άνθρωπος δεν έχει ψυχή αθάνατη.
Η Ψυχή λένε είναι μια δύναμη, που μας κρατάει στη ζωή, όπως στα ζώα.
Δεν είναι συστατικό στοιχείο του ανθρώπου, όπως π.χ το ηλεκτρικό ρεύμα θέτει σε λειτουργία μια συσκευή χωρίς να είναι μέρος της. Πεθαίνοντας ο άνθρωπος περιέρχεται στην ανυπαρξία, στο μηδέν.-

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Ο άνθρωπος είναι μια ξεχωριστή και μοναδική δημιουργία. Αποτελείται από σώμα, που είναι φθαρτό και επιστρέφει στη γη μετά τον θάνατον, και από ψυχή, που είναι αθάνατη και επιστρέφει στο Θεό. Η διδασκαλία αυτή τονίζεται επανειλημμένα στην Αγία Γραφή, που επισημαίνει ότι η ψυχή του ανθρώπου ζει μετά το σωματικό θάνατο.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που αποδεικνύουν την ανωτέρω αλήθεια είναι:
Από την Π.Δ.: Γεν. 2,7 - Γεν. 15,15 – Γ΄Βασ. 17,21 – Ψαλμ. 48,19
Από την Κ.Δ.: Ματθ. 20,28 – Ματθ. 10,28 -  Β΄Κορινθ. 7,1 – Πράξ.7,59 – Ιωάν.11,26 -  Α΄Ιωάν.2,17 – Λουκ. 12,4 – Λουκ. 16,22 – Φιλιπ.1,21- Ιωάν.5,28 -  Αποκ. 14,13.  


9.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Διδάσκουν ότι ο Χριστός θα έλθει και πάλι στη γή, για να κυβερνήσει ως επίγειος βασιλιάς για χίλια έτη. Ξεχωρίζουν τους πιστούς σε δύο ομάδες: Στο μικρό ποίμνιο των 144.000 πιστών, που θα πάνε στον ουρανό, και τους υπολοίπους, τον πολύ όχλο, που θα ζήσει αιωνίως στη γη με τα υλικά σώματα, εφ’ όσον ανήκουν στην οργάνωση. Όσοι δεν ανήκουν θα εξαφανισθούν από τον μεγάλο πόλεμο, που ονομάζουν Αρμαγεδώνα.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Οι αριθμοί 144.000 καθώς και η βασιλεία των 1000 ετών, που αναφέρονται στην Αποκάλυψη, είναι συμβολικοί αριθμοί που δηλώνουν το μεγάλο πλήθος και τη μεγάλη διάρκεια.
Χιλιετής είναι η βασιλεία του Χριστού από την Ανάστασή Του έως της συντέλειας των αιώνων, στην οποία πραγματοποιείται ’’η πρώτη ανάσταση των πιστών’’, η αναγέννησή τους εν Χριστώ. Όλοι αυτοί βρίσκονται μαζί με το Χριστό όπου κατά την τελική κρίση που θα γίνει η ανάσταση και των σωμάτων, θα ενδυθούν αθανασία και θα κληρονομήσουν την ουράνιο βασιλεία. Σήμερα έχουν παρέλθει 2000 χρόνια από την έναρξη αυτής της Βασιλείας και το τέλος της δεν ήλθε ακόμη. Ο Ιησούς Χριστός μας υποσχέθηκε ότι κατά την Δευτέρα Παρουσία όλοι οι άνθρωποι θα αναστηθούν οι μέν δίκαιοι εις ανάσταση ζωής, όπου θα ζουν αιωνίως τη χαρά της παρουσίας του Θεού, οι δε αμαρτωλοί εις ανάσταση κρίσεως, όπου θα αισθάνονται την οδύνη της απομάκρυνσής τους από το Θεό. Η Αγία Γραφή πουθενά δεν μας μιλάει για δύο ποίμνια, το μικρό και τον πολύ όχλο και αποκλείει κάθε ιδέα περί επιγείου βασιλείας.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν  αυτή την αλήθεια είναι:
Από την Κ.Δ.: Ματθ.24,36 – Μάρκ.13,32 – Β΄Πέτρ.3,10 – Ματθ.6,10 – Ματθ.18,9 – Ματθ.25,30 – Λουκ.23,43 – Β΄Πέτρ.3,13 – Λουκ.21,33 – Β΄Κορινθ.4,18- Α΄Κορινθ.15,42-53.


10.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Διδάσκουν ότι μετά την αόρατο Β΄Παρουσία του Χριστού, που έγινε το 1914 και πρίν παρέλθει η γενιά του έτους αυτού θα γίνει ένας φοβερός πόλεμος, ο Αρμαγεδώνας. Θα πολεμήσουν ο Θεός και ο Σατανάς. Αποτέλεσμα: Θα καταστραφούν όλοι… οι κακοί και θα μείνουν μόνο οι μάρτυρες του Ιεχωβά, που θα ζούν πλουσιοπάροχα. Αμέσως μετά θα αρχίσει η χιλιετής βασιλεία του Χριστού.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Η λέξη Αρμαγεδών απαντά στην Αγία Γραφή μόνο μια φορά στην Αποκάλυψη. Είναι σύνθετη εκ του Αρ και Μαγεδών και σημαίνει όρος -γη της Μαγεδώ. Επειδή η πόλις Μαγεδώ ήταν τόπος άγριων μαχών, θέλει ο ιερός συγγραφεύς, με αυτή την εικόνα  να μας τονίσει έντονα τον πνευματικό πόλεμο, που θα γίνει κατά τις έσχατες ημέρες μεταξύ των δυνάμεων του Θεού και του κακού. Οι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά εκλαμβάνουν τον πόλεμο του Αρμαγεδώνα μόνον ως πραγματικό. Όμως πρόκειται κυρίως για πνευματικό πόλεμο του Χριστού και των πιστών Του με το Διάβολο. Ο Χριστός  με το λόγο Του και μόνο νικά το Διάβολο, δεν χρειάζεται όπλα. Σήμερα όλοι οι Άγιοι και μόνο δια του ονόματος του Ιησού κατατροπώνουν το Διάβολο.  Ο πόλεμος αυτός έχει αρχίσει και διανύουμε διάφορα στάδια, στα οποία νικητής είναι ο Χριστός, που πειράζεται υπό του Διαβόλου και τον νικά, που τον απογυμνώνει και τον καταργεί δια του Σταυρού και της Αναστάσεως  και θα τον καταργήσει οριστικά κατά την Δευτέρα Παρουσία Του σύμφωνα με την Αγία Γραφή. Είναι ολοφάνερο στην Αγία Γραφή ότι ο πόλεμος αυτός στην τελική φάση θα γίνει κατά τις έσχατες αποκαλυπτικές ημέρες και μετά την "χιλιετή" Βασιλεία του Θεού.

 

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν αυτή την αλήθεια είναι:
Από την Π.Δ.: Ησ. ια΄4 - Δ΄Βασ. στ΄14-18,  Εξ. ιδ΄14 -25,
Από την Κ.Δ.: Μάρκ. α΄23-35, Πράξ.ιθ΄11, Αποκ. κ΄10, Β΄Θεσ. β΄8, Ματθ. κα΄19, Μάρκ. ια΄12-21


11.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Κατηγορούν την Εκκλησία ότι ευλογεί τους πολέμους και τα όπλα. Διδάσκουν ότι δεν πρέπει να υπηρετούμε την πατρίδα, ότι  όλες οι εξουσίες προέρχονται από το Σατανά  και στο στρατό δεν πιάνουν όπλο. Τη σημαία την θεωρούν ειδωλολατρικό σύμβολο.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Η Εκκλησία δεν ευλογεί τους πολέμους και τα όπλα. Αντίθετα προσεύχεται πολλές φορές την ημέρα υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου. Η κάθε εξουσία είναι υπό του Θεού δοσμένη, για να υπηρετεί τον άνθρωπο εις αγαθόν.
Η σημαία είναι έμβλημα εθνικό και συμβολικό, δεν την λατρεύουμε ούτε την προσκυνούμε, αλλά μαρτυρεί την ιστορία του κάθε λαού.
Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν την ανωτέρω αλήθεια είναι:

Από την Π.Δ.: Αριθμ. 2,2.
Από την Κ.Δ.: Λουκ. 20,25 – Τίτ.3,1 – Ρωμ. 13- 1,7 – Α΄Τιμ. 2,1 
 
12.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Οι Χιλιαστές ισχυρίζονται ότι αυτό απαγορεύεται από το λόγο του Θεού, που συνιστά στο λαό Του να μην τρώει αίμα ζώου τόσο στην Π. Διαθήκη (στο Λευιτικό) όσο και στη Κ. Διαθήκη  ( στις Πράξεις των Αποστόλων). Έτσι πιστεύουν ότι και η αιμοδοσία είναι πράξη κατακριτέα και μη αρεστή στο Θεό και δεν πρέπει να γίνεται.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Ο Θεός απαγορεύει στο λαό Του να τρώει αίμα ζώου, γιατί αυτό το έκαναν οι ειδωλολάτρες πιστεύοντας ότι ρουφώντας το αίμα ενός δυνατού ζώου, έπαιρναν ταυτόχρονα και τη δύναμη αυτού του ζώου. 
Η μετάγγιση αίματος δεν υπήρχε την εποχή των χρόνων της Αγίας Γραφής και δεν απαγορεύεται από το Θεό. Η μετάγγιση δεν έχει καμία σχέση με τη βρώση του αίματος. Στηρίζεται στην  έμπρακτη αγάπη, που πρέπει να έχουμε ως χριστιανοί  στον κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από την πίστη του και την εθνικότητά του. Η προσφορά αίματος είναι μια ευλογημένη και θεάρεστη πράξη, που επιβάλλεται, διότι σώζει τη ζωή των ανθρώπων, ενώ η απαγόρευσή της φονεύει τη ζωή των ανθρώπων. Ας μην λησμονούμε ότι ο πρώτος Αιμοδότης της ανθρωπότητας είναι ο Χριστός!


13.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ
Ομιλούν με χυδαιότητα κατά της Εκκλησίας του Χριστού, την αποκαλούν "κακιά γυναίκα", "πόρνη", "Μεγάλη Βαβυλώνα" και μιλούν με πολύ μίσος και εκδίκηση για τους πιστούς της.
Διδάσκουν με θρασύτητα ότι η Εκκλησία εκρημνίσθη και για πολλούς αιώνες η ανθρωπότης ήταν στο χάος, έως τον προηγούμενο αιώνα που εμφανίσθηκαν  και επανίδρυσαν την Εκκλησία, την οποία αποτελούν μόνο οι 144.000 εκλεκτοί, που θα πάνε στον ουρανό...
Αρνούνται όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας.


ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Αναστηθέντος Χριστού, που οδηγείται από το Αγιον Πνεύμα εις "πάσαν την αλήθειαν" (Ιω. ις΄, 13). Γι αυτό και η Εκκλησία κλονίζεται αλλά δεν κρημνίζεται. Είναι αιώνια και αλάθητη. Είναι στύλος και εδραίωμα της αληθείας. Είναι ταμειούχος της θείας χάριτος, η οποία μεταδίδεται στους πιστούς μέσω των Ιερών Μυστηρίων, που εθεσπίσθησαν από τον Ίδιο τον Κύριό μας. Οι 144.000 που αναφέρει η Αποκάλυψις, εάν μεν τον εκλάβουμε ως κυριολεκτικόν αριθμόν, αναφέρεται στις 12 φυλές του Ισραήλ που θα πιστέψουν τον Ιησού Χριστόν ως Θεάνθρωπον και πραγματικόν Μεσσία του Κόσμου, στο τέλος του Κόσμου, σύμφωνα μετον Απόστολον Παύλο (Ρωμ. ια, 25) και όλη την Αγία Γραφή, εάν δε τον εκλάβουμε ως συμβολικόν αριθμόν, δηλώνει το αναρίθμητο πλήθος των ανθρώπων, που θα σωθούν.

Αντιπροσωπευτικά χωρία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν αυτή την αλήθεια είναι:
Από την Κ.Δ.: Ιωάν. 10,16 -  Ματθ. 16,18 – Ματθ. 28,20 – Ιωάν. 14,16 – Ιωάν. 16,13 - Α΄Τιμόθ. 3,15 – Β΄Ιωάν 2. – Κολ. 3,15 – Α΄Κορινθ. 10,17 – Ρωμ.12,5 
Ματθ.28,29 – Πράξ. 8,17 – Ιωάν.20,23 – Μάρκ.14,22 – Μάρκ.6,13 – Πράξ.20,17 – Ματθ.19,3


ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Έχουμε την ευλογία να ζούμε σε μια εποχή θρησκευτικής ελευθερίας.
Ταυτόχρονα έχουμε χρέος να ξεσκεπάζουμε όσους θέλουν να χρησιμοποιούν την Αγία Γραφή για να στηρίξουν τις πλάνες τους. Οι Χιλιαστές ασπάσθηκαν τις πλάνες όλων των αιρετικών στο πέρασμα των αιώνων. Θέλουν να λέγονται χριστιανοί πολεμώντας ταυτόχρονα όλες τις αλήθειες του Χριστιανισμού, διαστρέφοντας όλη τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας.  Γι’ αυτό και είναι πολύ επικίνδυνοι.
Εμείς οι Χριστιανοί πρέπει να γνωρίζουμε όλα τα ανωτέρω, αλλά και άλλα πολλά περισσότερα για να μπορούμε εύκολα να τους αντιμετωπίζουμε με πολλά επιχειρήματα σε διάλογο, όποτε χρειαστεί,  (αν και τον αποφεύγουν όπου βλέπουν ότι θα εκτεθούν και θα αποστομωθούν) πάντοτε βέβαια με παρρησία, νηφαλιότητα, με αγάπη και όχι με εμπάθεια. Αντιθέτως όσοι δεν γνωρίζουν καλά την Αγία Γραφή, πρέπει να αποφεύγουν κάθε συζήτηση για όλα αυτά τα θέματα πίστεως, προκειμένου να μην επηρεαστούν. Και βέβαια ποτέ να μην βάζουν στα σπίτια τους τα φυλλάδιά τους.
Επίσης θα πρέπει να μελετούμε συχνά την Αγία  Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας, οι οποίοι ορθοτόμησαν το λόγο της αληθείας ερμηνεύοντας Αγιοπνευματικά την Αγία Γραφή. Να συμμετέχουμε στους κύκλους μελέτης Αγίας Γραφής. Να γίνουμε πιο θερμοί στην πίστη μας και πιο ενεργά μέλη της Ενορίας μας, να μην προμηθευόμαστε είδη  λατρείας από τα χέρια τους (π.χ εικόνες, νάμα, πρόσφορα…).
Τέλος δε, ας μην ξεχνάμε την προειδοποίηση του Κυρίου μας:
"Προσέχετε τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι σας έρχονται με ένδυμα προβάτων, ενώ μέσα τους είναι λύκοι αρπακτικοί". (Ματθ. ζ΄, 15)  


(*) (σ.σ. βέβαια το "αιρέσεως" μέσα σε εισαγωγικά, γιατί ούτε καν αιρετικούς δεν μπορούμε να τους ονομάσουμε, αφού αιρετικός είναι εκείνος που είναι Χριστιανός και πιστεύει στην διδασκαλία του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, αλλά αλλοιώνει, αλλάσει και διαστρέφει μία ή κάποιες από τις αλήθειες του Ευαγγελίου και του Χριστού. Οι Ιεχωβάδες όμως έχουν αλλάξει και αλλοιώσει τα ΠΑΝΤΑ και δέν πιστεύουν όπως θα δείτε πιο κάτω, τίποτε απ’όλα όσα διδάσκει το Ευαγγέλιο και ο Ιησούς Χριστός.
Γι’αυτό και δεν μπορούμε να τους ονομάσουμε ούτε καν ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ, ότι πιστεύουν δηλαδή στον Χριστό, έστω και με κάποιες διαφορές, αφού δεν πιστεύουν στον Ιησού Χριστό).


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1.Εγχειρίδιο αιρέσεων και παραχριστιανικών ομάδων. π.Αντωνίου Αλεβιζόπουλου2. Διάλογος Ορθοδόξου και Χιλιαστού. Π. Παναγιωτίδη.3.’’Οι μάρτυρες του Ιεχωβά’’ Ι. Κολιτσάρα.4.’’ Οι μάρτυρες του Ιεχωβά υπο το φώς της αλήθειας’’ . Β. Παπανικολάου5.’’ Η προσδοκία των Εθνών’’ Α. Φραγκόπουλου.6.’’ Η Τριαδικότητα του Θεού’’ Ε. Ζουλιανίτη.7.Ο Χιλιασμός .  Π. Τρεμπέλα8. Αντιχιλιαστικόν Εγχειρίδιον. Ν.Σωτηρόπουλου
9
.Αντιαιρετικό εγκόλπιο. Έκδοσις Ο.Χ.Α. ’’ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ’’



Η αρετή της αγάπης κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας

Η αδαμάντινης αξίας αρετή, ή αγάπη, είναι το απόσταγμα των θείων λόγων των Πατέρων της Εκκλησίας μας. Ή θέρμη και ή εκφραστική δεινότητα τους για τη γνήσια, απερίσπαστη και άπειρη αγάπη δεν μπορούν παρά να συγκινήσουν κάθε αγνή και πιστή χριστιανική ψυχή. Ό άνθρωπος στην πορεία προς την τελείωση πρέπει να έχει συνοδοιπόρο του την ανόθευτη αγάπη προς τον πλησίον του αλλά κυρίως προς τον Τριαδικό Θεό, προκειμένου να ίκανωθεί της εισόδου του στην ουράνια βασιλεία. Ή βαθιά αυτή πεποίθηση διακα­τέχει έντονα όλα τα έργα των Πατέρων κι αποτελεί το εναρκτήριο λά­κτισμα του εγχειρήματος μας. 
Ό χριστιανικός ορός αγάπη δηλώνει τη διάθεση του πιστού να προσφέρει ανιδιοτελώς και χωρίς υστεροβουλία τον εαυτό του προς χάριν του συνανθρώπου. Στά προ Χρίστου χρόνια ό άνθρωπος κα­τευθυνόταν προς τα ορατά καί τα επίγεια ή προς αφηρημένες έννοι­ες καί ιδέες, μετά την ενανθρώπηση όμως ή λέξη αγάπη λάμπρυνε κσί μεταμόρφωσε τον ανθρώπινο βίο σε διαδρομή ευχαριστίας καί δοξολογίας με τελικό σταθμό την ένωση μας με τον Αιώνιο Θεό.

ΑΓΑΠΗ,ΤΟ ΕΙΣΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑ 
Ό άγιος Μάξιμος ό Όμολογητής με τους αφιερωμένους στην ύψίστη αρετή της αγάπης Λόγους του, αναλύει διεξοδικώς όλες τις πτυ­χές της σπουδαιότερας των αρετών, επιδιώκοντας να τις καταστήσει  κτήμα των ανθρώπων, ούτως ώστε να οπλιστούν με υπομονή καί καρτεροψυχία καί να δυνηθούν να πορευθούν στον δυσκολοδίάβατο δρό­μο των αρετών, με αποτέλεσμα να κερδίσουν την ουράνια βασιλεία καί μακαριότητα. Ό Όμολογητής τονίζει: «Μη καταφρόνησης της εντολής της αγάπης, ότι δι’ αυτής υιός Θεού έση, ην παραβαίνων, υιός γεέννης εύρεθήση».
Συνεπώς, όλος ό ασκητικός βίος έχει ως βάση του την τήρηση της ανιδιοτελούς αγάπης προς το Θεό, αλλά καί προς τον πλησίον. «Αύτη έστίν η θύρα, δι’ ης ό εισερχόμενος εις τα άγια γίνεται των αγίων καί του απροσίτου κάλλους της αγίας καί βασιλικής Τριάδος καθίσταται άξιος θεατής γενέσθαι», μας λέγει ό θείος Μάξιμος. Είναι δηλαδή το εισιτήριο για να εισέλθουμε στην ουράνια πύλη της αιώνιας βασιλείας. 0 πάνσοφος Πατήρ προσπαθώντας να δώσει τον ορισμό της κορυφαίας των αρετών λέγει: «Αγάπη μεν εστίν, διάθεσις ψυχής αγαθή, καθ’ ην ουδέν των όντων, της του θεού γνώσεως προτιμά». Ενώ σε άλλο σημείο παρουσιάζει την αγάπη να έχει φτερά με τα όποια ό νους αξιώνεται να λάβει τη θεία χάρη.

ΑΓΑΠΗ,ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ 
Ή αγάπη είναι ή αρετή πού έχει υμνηθεί περισσότερο από κάθε  άλλη. Υπό του Θεοδώρου Εδέσσης ή αγάπη καλείται «μητρόπολις τών αρετών», για το Συμεών το Νέο Θεολόγο ή αγάπη είναι «των προφητών ή διδάσκαλος, των αποστόλων ή σύνδρομος, των μαρτύρων ή  δύναμις, των Πατέρων καί Διδασκάλων ή έμπνευσις», ενώ για τον Ιω­άννη της Κλίμακας «ή αγάπη είναι χορηγός της προφητείας, παρέχουσα θαύματα· ή αγάπη είναι άβυσσος της έλλάμψεως, ή αγάπη είναι πηγή του πυρός, όσο αναβλύζει, τόσο τον διψώντα καταφλέγει ή άγάπη είναι ή κατάσταοις των αγγέλων ή αγάπη είναι ή αιώνιος προκοπή».
0 Μ. Βασίλειος ταυτίζει την αγάπη με το Θεό λέγοντας: «ώσπερ ούν ό την άγάπην έχων, τον Θεόν έχει», ενώ ό Ιωάννης ό Χρυσόστομος θέλοντας να τονίσει την αξία της λέγει: «ουδέν αγά­πης ίσον».
Ή αγάπη είναι το θεμέλιο πάνω στο όποιο χτίζεται το οικο­δόμημα του χριστιανισμού. Για χάρη της ό Λόγος έγινε σάρκα καί κατοίκησε σ’ εμάς. Ό άγιος Συμεών περιγράφει πολύ πα­ραστατικά ότι για την αγάπη οι Απόστολοι έτρεξαν εκείνον τον ακατάπαυστο δρόμο, έσαγήνευσαν όλη την οικουμένη με το αγκίστρι καί τη σαγήνη του λόγου, την έσήκωσαν από το βυθό της είδωλομανίας καί την οδήγησαν στον σωτήριο λιμένα της βασιλείας των ουρανών. Για χάρη της έχυσαν τα αίματα τους οί μάρτυρες, ώστε να μη χάσουν το Χριστό. Γι αυτήν έδωσαν προθύμως τη ζωή τους οί θεοφόροι Πατέρες μας καί Διδάσκα­λοι της οικουμένης, υπέρ της καθολικής καί αποστολικής Εκκλησίας.

ΑΓΑΠΗ, ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ 
Ό ίδιος ό Ιησούς Χριστός με τη ζωή Του πάσχισε να διδά­ξει τη βασίλισσα των αρετών στους ανθρώπους. Με τα παρα­δείγματα Του, τα θαύματα καί τίς παραβολές Του, προσπα­θούσε να δείξει ότι τα πάντα είναι ή αγάπη καί ότι μόνο με αυτήν μπορεί ό κτιστός άνθρωπος να ανέλθει στα ϋψη της πνευματικότητας. Όταν ή αγάπη κατακλύζει τον πιστό τότε περιαυγάζεται το πρόσωπο του υπό του θείου φωτός καί βιώ­νει τη θεία δόξα καί μακαριότητα. Ή δύναμη της αγάπης είναι ικανή να αναγεννήσει το χριστιανό καί να διανοίξει την οδό προς την τελείωση του καί την ένωση του με τον πανάγαθο Δη­μιουργό.
Ό Μ. Βασίλειος τονίζει ότι ή αγάπη δεν διδάσκεται, αλλά κάποιος σπερματικός λόγος έχει εγκατασταθεί μέσα μας για να υπάρχουν οί αφορμές της προσεγγίσεως με τον αγαθό Θεό. Ό Συμεών ό Νέος Θεολόγος πλέκει το εγκώμιο της αγάπης λέγοντας: «Ώ αγάπη πολυπόθητη, μακάριος είναι όποιος σε ασπάσθηκε, διότι στο εξής δεν θα επιθυμήσει πλέον να ασπα­σθεί περιπαθώς κάλλος γήινου πράγματος. Μακάριος είναι όποιος συσφίχθηκε μαζί σου από θείο έρωτα· διότι θ’ αρνηθεί όλο τον κόσμο καί δεν θα μολυνθεί καθόλου πλησιάζοντας οποιονδήποτε άνθρωπο».
Το τέλος όλων των αγαθών είναι ή αγάπη, επειδή οδηγεί καί φέρνει εκείνους πού πορεύονται μέσα σ’ αυτήν προς το Θεό. Ή τήρηση των θείων εντολών πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα για τον άνθρωπο πού επιθυμεί να αποκτήσει την αγά­πη στην καρδιά του. Ό Συμεών υποστηρίζει πώς την αγάπη του Θεού δεν μπο­ρεί να έγγίσει ποτέ κανένας άνθρωπος, αν δεν καθαρίσει πρω­τύτερα την καρδιά του με μετάνοια καί άφθονα δάκρυα. Όταν ό άνθρωπος, πού έχει απερίσπαστα προσκολλημένο το μυαλό του στο Θεό ζει με τον έρωτα της αγάπης προς τον Κύριο, τό­τε δεν αισθάνεται ούτε τον εαυτό του ούτε καί κανένα από τα πράγματα του κόσμου πλήρως.
Ό Μάξιμος εξαίρει το νου του ανθρώπου, πού με την πο­λυχρόνια συμμετοχή του στη θεία έλλαμψη, αφού υπέταξε το παθητικό μέρος της ψυχής του καί έγινε φωτοειδής, μετα-στράφηκε σε ατελείωτο θείο έρωτα καί ακατάπαυστη αγάπη, με συνέπεια να μεταφερθεί εξ ολοκλήρου από τα επίγεια προς το θείο. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται διηνεκής καί ακατά­βλητος αγώνας, νέκρωση του νου από τα πράγματα του κό­σμου καί τους εμπαθείς λογισμούς, αδιάλειπτη προσευχή, κα­θαρή καρδιά, άσκηση, διότι μόνο σε αυτήν την κατάσταση ή ψυ­χή ανακόπτεται από των αμαρτιών καί προετοιμάζεται για το θείο φωτισμό. Επομένως είναι επώδυνος ή οδός πού οδηγεί στην απόκτηση της αγίας αγάπης.
Ό αμαρτωλός καί επιρρε­πής προς τον πειρασμό άνθρωπος πρέπει να σπάσει τα δεσμά της αμαρτίας πού τον κρατούν υπόδουλο των εφήμερων κι ανούσιων πραγμάτων καί να αντιτάξει υψηλό ηθικό φρόνημα προκειμένου να απελευθερωθεί από τα πάθη της ψυχής του. Ό αγώνας του σίγουρα είναι δύσκολος, μα αν ή καρδιά του διψά για το αθάνατο ύδωρ της λύτρωσης, τότε σίγουρα οί προ­σπάθειες του θα καρποφορήσουν καρπούς υγιείς καί σωτήρι­ους.

ΑΓΑΠΗ, ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΙ ΘΕΙΑ 
Όταν ό νους καί ή καρδιά του ανθρώπου νοιώθουν έρωτα για το Θεό, μόνο τότε δύναται ό άνθρωπος να αποκτήσει την αληθινή καί θεία αγάπη. Σχετικά με το θείο έρωτα ό Ιωάννης ό Σιναίτης, για να τονίσει τη σπουδαιότητα του, κάνει τον έξης παραλληλισμό: «Μακάριος όστις τοιούτον προς Θεόν έκτήσα-το έρωτα, οίον μανικός εραστής προς την εαυτού ερωμενην κέκτηται»
Ή φλόγα της αγάπης δυναμώνει όσο περισσότερο εγγί­ζουμε το Θεό, ώστε το τέλος της γήινης ζωής, ή ψυχή πού ενα­γωνίως κι επιμόνως ποθούσε τη λύτρωση, θα διατηρήσει καί στη μεταθανάτιο ζωή τη ζέση της αγάπης προς τον Κύριο.Ή αληθινή αγάπη πρέπει να είναι αγαθή καί ενάρετη, πρέ­πει να είναι το αποτέλεσμα ενός συνεχούς καί ακαταπαύστου αγώνα, απαλλαγμένη από τα αγκάθια καί τα προσκόμματα των υλικών πραγμάτων, με στόχο τη νέκρωση του παθητικού μέ­ρους της ψυχής καί την αναγωγή της στα ουράνια σκηνώματα της αιωνίου βασιλείας.
Το κάλεσμα των Πατέρων της Εκκλησίας μας προς αγώνα επίπονο καί επίμονο πρέπει να αντηχεί σαν χαρμόσυνη σάλ­πιγγα, πού ευαγγελίζεται το θείο γέρας της αγάπης προς το Θεό. Ή νέκρωση των αισθήσεων σηματοδοτεί την ανάσταση του πνεύματος καί θριαμβευτικά διανοίγει τη θύρα της αιωνίου ενώσεως με τον Τριαδικό Θεό. Ή απάθεια για τα εγκόσμια δη­λώνει το πάθος για τα ουράνια καί ή δύναμη του κακού κατα­λύεται άπ’ την ισχύ της αγάπης. Πόσο μεστός είναι αναμφι­σβήτητα ό λόγος τους καί με πόση πληρότητα εφοδιάζει τίς καρδιές όλων εμάς, πού με ειλικρινή αγωνία καί προσμονή πο­ρευόμαστε την οδό της «Ορθοδοξίας! Αναθερμαίνει τίς ψυχές μας καί μένει ακλόνητος στύλος της πίστης μας, ή ακέραιη καί πέρα πάσης κοσμικής μολύνσεως προσωπικότητα των αγίων Πατέρων. Καλούμαστε να κάνουμε τίς προτροπές τους πράξη καί να έχουμε ως φωτοδότη του βίου μας το θείο έρωτα καί την αγάπη.

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΝΗΘΟΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ 2221024550 & 2221306946



ΕΟΡΤΗ   ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ  ΔΑΒΙΔ  ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014
&
ΣΑΒΒΑΤΟ 01 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014
ΩΡΑ 05:00μμ  ΑΓΙΑΣΜΟΣ

ΩΡΑ 08:30μμ  ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 01 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014
ΩΡΑ 07:15πμ  ΌΡΘΡΟΣ & ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ .

ΩΡΑ 05:00μμ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ & ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΔΑΒΙΔ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ.

ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΘΑ ΤΕΘΕΙ ΣΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΔΑΒΙΔ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΘΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΤΟ Ι. ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ

Ανακοινώνεται στο ευσεβές Πλήρωμα της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος ότι, εν όψει της επισήμου επισκέψεως της Αυτού Μακαριότητος, του Πατριάρχου Αντιοχείας κυρίου ΙΩΑΝΝΟΥ στην Εκκλησία της Ελλάδος, από 24ης έως 27ης Οκτωβρίου 2014, συμπεριελήφθη και η Τοπική μας Εκκλησία στο επίσημο Πρόγραμμα αυτής της επισκέψεως.
Ο Μακαριώτατος κ. ΙΩΑΝΝΗΣ θα επισκεφθεί, συν Θεώ, το Ιερό Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου στο Νέο Προκόπιο, το Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2014, οπότε και θα τελεσθεί, στις 11.00 π.μ., επίσημος Δοξολογία επί τη αφίξει και υποδοχή Του.
Η επίσκεψη στην Ιερά μας Μητρόπολη, του Μακαριωτάτου Προκαθημένου της Εκκλησίας της Αντιοχείας, της Οποίας οι χριστιανοί διώκονται από τους φανατικούς μουσουλμάνους, έχει μια ιδιαίτερη σπουδαιότητα και γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει και η ανταπόκριση ολόκληρης της Τοπικής Εκκλησίας, του Ιερού Κλήρου και τους ευσεβούς Λαού, στην παρουσία του Πατριάρχου να είναι ανάλογη και η συμμετοχή μας στην υποδοχή Του δεδομένη.
Προς τον σκοπό αυτό,  οι Ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος  θα ναυλώσουν λεωφορεία για την μετακίνηση των χριστιανών στο Νέο Προκόπιο, ώστε η υποδοχή του Πατριάρχου να είναι πάνδημη, ανάλογη προς την μαρτυρική Τοπική Εκκλησία της Αντιοχείας, την οποία εκπροσωπεί.
Σημειώνεται ότι είναι και η πρώτη φορά που Προκαθήμενος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αντιοχείας επισκέπτεται το Νησί μας και το Ιερόν Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννου, ενώ ο Μακαριώτατος κ. ΙΩΑΝΝΗΣ
σπούδασε Θεολογία στην Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης, της οποίας τυγχάνει Διδάκτωρ, ενώ μιλά άπταιστα ελληνικά, τυγχάνει δε κατά σάρκα αδελφός του απαχθέντος μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλου.

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

20 ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ



Το διήμερο 13 και 14 Οκτωβρίου 2014 έλαβε χώρα στον Ι. Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κανήθου Χαλκίδος, το 20ο Ιερατικό Συνέδριο των Ιερέων της, υπό την Προεδρία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. Χρυσοστόμου, με γενικό θέμα: «ΙΕΡΕΥΣ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ».
Στην έναρξη του Ιερατικού Συνεδρίου, την Δευτέρα 13 Οκτωβρίου το πρωί και μετά την εναρκτήρια προσευχή, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τους Ιερείς για την παρουσία τους στην σύναξη αυτή, ενώ τόνισε τη σημασία του γενικού θέματος του Συνεδρίου, αφού, όπως είπε, ο Ιερεύς είναι εκείνος που αγαπά τον Θεό και πρέπει, μέσω της προσευχής, να έχει διαρκώς επαφή με τον αποστολέα του.
Επεσήμανε ακόμη ότι η προσευχή ατονεί και δίδεται σημασία στην δραστηριότητα, ενώ λησμονείται ότι και η προσευχή είναι δραστηριότητα, αφού ζωή χωρίς προσευχή είναι ζωή χωρίς αναπνοή, χωρίς φως κ.ο.κ.
Μετά την σύντομη εισαγωγή του ο Σεβασμιώτατος έδωσε τον λόγο στον πρώτο ομιλητή Αρχιμ. Ιωάννη Βουτσιλάκο, Ιεροκήρυκα της Ι. Μητροπόλεως στην Βόρειο Εύβοια, ο οποίος εισηγήθηκε το θέμα «ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ».
Ο π. Ιωάννης τόνισε ότι όταν ο άνθρωπος συνειδητοποιήσει την πνευματική του ευτέλεια, αρχίζει την προσευχή, αφού συνειδητοποιεί ότι χωρίς το Θεό δεν είναι τίποτε.
Καλούμαστε να κατέβουμε στον «πάτο του Τελώνη» για να πάψουμε να κρίνουμε τους ανθρώπους και να ζούμε την παρουσία του Θεού δια της προσευχής και της μετανοίας.
Παράλληλα επεσήμανε ότι η κάθε μορφή προσευχής είναι λειτουργική προσευχή, υπό την έννοια ότι η προσευχή μας εντάσσει στην Εκκλησία, ενώ η προσευχή που δεν έχει σκοπό να μας ενώσει με την Εκκλησία και να με σχετίσει με το Θεό και τους άλλους, δεν μου προσφέρει τίποτε.
Ακόμη, είπε ότι προσευχή χωρίς μετάνοια και χωρίς ατομεμψία δεν υπάρχει, όπως και χωρίς ελπίδα στο Χριστό, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να ενεργήσει η προσευχή ουσιαστικά στην ανθρώπινη καρδιά.
Κλείνοντας δε, τόνισε ότι η καρδιά του ανθρώπου είναι ένα «σπήλαιο ληστών» από τα πάθη, που καλείται να γίνει «σπήλαιο της Βηθλεέμ» διά της προσευχής.
Στη συνέχεια έλαβε τον λόγο ο Αρχιμ. Θεαγένης Κόλλιας, εφημέριος του Ι. Ναού Παναγίας Ελεούσης Μαλακώντα Ερετρίας, ο οποίος εισηγήθηκε το θέμα «Ο ΙΕΡΕΥΣ ΠΟΙΜΑΙΝΩΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ».
Ο π. Θεαγένης μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα Ιερέων και καθημερινές ιστορίες περιέγραψε το πως ο Ιερεύς, μέσα από την καθημερινή του ζωή και την διακονία του, αλλά και το προσωπικό του παράδειγμα, μπορεί να ποιμάνει τον λαό του Θεού.
Ακόμη, τόνισε ότι μέσα από την συνέπειά του στην ιερωσύνη του, ο κάθε Ιερέας γίνεται όλος μια προσευχή και συναντά τον Χριστό στην καθημερινότητα του και στη συνέχεια έχει την δυσκολία και τον αγώνα να ακολουθήσει τα ίχνη Του στη ζωή του και να προσπαθήσει να ελκύσει και άλλους κοντά του.
Επεσήμανε, τέλος, ότι η αδυναμία του συγχρόνου ανθρώπου και του Ιερέως, είναι να κρατήσει την «μνήμη του Θεού» μέσα στην καρδιά του. Στην «υπερφυσική» καρδιά του, που είναι ο τόπος συνάντησης του Θεού και των ανθρώπων.
Στη συνέχεια έλαβε τον λόγο ο Πρεσβ. Φώτιος Πάσχος, Εφημέριος του Ι. Ναού Αγ. Σπυρίδωνος Τριάδος, ο οποίος εισηγήθηκε το θέμα: «Ο ΙΕΡΕΥΣ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΤΗ ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ».
Ο π. Φώτιος στην ομιλία του τόνισε ότι ο Ιερεύς στη σύναξη των πιστών ενώνει το σύνολο της Εκκλησίας κάτω από την κεφαλή Της, τον Ιησού Χριστό, ανακεφαλαιώνει και συγκεντρώνει τις επιμέρους προσευχές και προσφέρει τις προσευχές της Εκκλησίας, όπως αυτές εκφράζονται μέσα από τις αιτήσεις και τις ευχές προς τον Θεό, προσφέρει προσευχές και ικεσίες στο Θεό, ώστε το σύνολο της Εκκλησίας να καταστεί άξιο των δωρεών του Θεού και ευχαριστεί το Θεό για τις ευεργεσίες και τη Χάρη που λαμβάνουν σε κάθε στιγμή της ζωής τους.
Παράλληλα, επεσήμανε ότι ο Ιερεύς με την προσευχή του αναφέρει ολόκληρη την Εκκλησία στους Ουρανούς και διαχέει μέσω της ευλογίας Του τη Χάρη του Τριαδικού Θεού στο εκκλησίασμα.
Τέλος, τόνισε ότι ο Ιερεύς προσεύχεται στη Σύναξη και υπέρ της αναξιότητός του ώστε να τον ενδυναμώσει ο Θεός στη διακονία του Αγίου Θυσιαστηρίου, αφού στη Χάρη του Θεού στηρίζεται για να επιτελέσει την διακονία Του και Τον ευχαριστεί για την μεγάλη δωρεά της Ιερωσύνης, την οποία αξιώθηκε να λάβει.
Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο Πρωτοσύγκελλος της Ι. Μητροπόλεως Αρχιμ. Νικόδημος Ευσταθίου, ο οποίος εισηγήθηκε το θέμα «Ο ΙΕΡΕΥΣ ΚΑΤ' ΙΔΙΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ».
Στην εισήγησή του ο π. Νικόδημος επεσήμανε ότι η προσευχή μας ανακαινίζει ψυχοσωματικά, αποξηραίνει τους ακάθαρτους λογισμούς, αποδιώκει την οργή, αφαιρεί την λύπη, απομακρύνει την κατάθλιψη.
Επεσήμανε ότι αρκετές φορές η προσευχή φαίνεται ν' αποτελεί για κάποιους Ιερείς ένα «βιοποριστικό επάγγελμα», χωρίς να γίνεται ουσιαστικό μέλημα ζωής. Με παράδειγμα από τις ιερές Ακολουθίες, όπως του Βαπτίσματος ή του Καιρού προ της Θεία Λειτουργίας, τόνισε ότι είναι απαραίτητη η προετοιμασία δια της προσευχής για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας.
Ακόμη, ανέφερε αρκετά περί της διακρίσεως που χρειάζεται στη σχέση μεταξύ προσευχής και δράσης. Τόνισε ότι η «υπεραπασχόληση» με πολλά ζητήματα προκαλεί διάσπαση και ατονεί την οδό της προσευχής.
Ως προς τη σχέση ομαδικής και κατ' ιδίαν της προσευχής, τόνισε ότι η κατ' ιδίαν προσευχής είναι το «λάδι της λάμπας» της ομαδικής προσευχής. Χωρίς λάδι, δεν ανάβει η φλόγα.
Παράλληλα επεσήμανε μέσα από θαύματα και «σημεία» της Αγίας Γραφής, την δύναμη και την αξία της προσευχής.
Αναφέρθηκε, ακόμη, στα εμπόδια της προσευχής, οι οποίες συνίστανται στην διάσπαση του νου από τις καθημερινές μέριμνες, την κούραση κ.ά., με αποτέλεσμα να εγκαταλείπεται το έργο της προσευχής. Άλλωστε, όπως είπε ο ομιλητής, σκοπός του διαβόλου είναι να ξεχνούμε τον Θεό. Επιπλέον, επεσήμανε ότι πρόβλημα αποτελεί και η εξεύρεση χρόνου για προσευχή, όπως και η βιασύνη για να πραγματοποιήσεις τις άλλες εργασίες σου.
Τέλος, ανέφερε την προτροπή του Ιερού Χρυσοστόμου ότι για την προσευχή χρειάζεται «διάνοια θερμή και ψυχή σωφρονούσα» και προέτρεψε όλους να γίνουν μέτοχοι σ' αυτή τη ζωή της προσευχής.
Κατόπιν, τον λόγο έλαβε ο Πρεσβ. Δημήτριος Πατεράκης, Εφημέριος του Ι. Ναού Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης Προκοπίου, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Ο ΙΕΡΕΥΣ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ».
Ο π. Δημήτριος, με αφορμή τον λόγο του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου «μνημονευτέον Θεού μάλλον ή αναπνευστέον», ανέπτυξε την ομιλία του, την οποία χώρισε σε δύο μέρη: Ο Ιερεύς συμπροσευχόμενος με την σύζυγό του και ο Ιερεύς συμπροσευχόμενος με τη σύζυγο και τα παιδιά του.
Τόνισε ότι πολλές φορές κατά την διάρκεια της κοινής προσευχής το ιερατικό ζεύγος αισθάνεται ένταση συζυγικής αγάπης, ενώ και κατά την διάρκεια της καθημερινότητας στην κοινή ζωή αισθάνεται την δύναμη της προσευχής.
Παράλληλα, προέτρεψε όχι το υπόλοιπο πρόγραμμα να καθορίζει την ώρα της προσευχής, αλλά η ώρα της προσευχής να καθορίζει το υπόλοιπο καθημερινό μας πρόγραμμα.
Τέλος παρεκάλεσε τον Σεβασμιώτατο να ευχηθεί, ώστε το κάθε ιερατικό σπίτι να γίνει μια «κατ' οίκον Εκκλησία».
Τελευταία εισήγηση για το πρώτο πρωινό του Συνεδρίου πραγματοποίησε ο Πρωτοπρεσβ. Κωνσταντίνος Καλλιανός, Εφημέριος του Ι. Ν. Αγίου Παντελεήμονος Σκοπέλου, με θέμα «Ο ΙΕΡΕΥΣ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ».
Ο π. Κωνσταντίνος επεσήμανε ότι ο παπάς είναι ο αδιαλείπτως προσευχόμενος, εκείνος που ανοίγει τις «Πύλες του Ουρανού» για να εισέλθει σ' Αυτόν ο κάθε πιστός και ιδιαιτέρως ο πνευματικός-εξομολόγος, ως εξετάζων ψυχάς των ανθρώπων, οφείλει να προετοιμάζεται δια της προσευχής και της μετανοίας, απομακρύνοντας από μέσα του κάθε φαρισαϊκή συνείδηση, που του προσπορίζει τον λεγόμενο ψευδή εαυτό και πρότεινε συγκεκριμένους τρόπους προσευχής και μελέτης για την πνευματική του προετοιμασία.
Παράλληλα τόνισε ότι απαραίτητη είναι και η μετά το Μυστήριο προσευχή, ώστε να ηρεμήσει τον λογισμό του, που του δημιουργεί ενστάσεις ως προς το καλό αποτέλεσμα των συμβουλών του ή ακόμη γιατί οι λέξεις των εξομολογουμένων γίνονται σαν «καρφιά που μπήγονται στην ψυχή του».
Έκλεισε δε την εισήγησή του, με μια διήγηση του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη από το διήγημά του «Εξοχική Λαμπρή», τονίζοντας πώς θα πρέπει από την θεωρία να οδηγηθούν όλοι οι Ιερείς στην πράξη και να προσεγγίσουν με ταπείνωση και οι ίδιοι στο πετραχήλι του πνευματικού.
Στον διάλογο που ακολούθησε τις εισηγήσεις, πολλοί εκ των πατέρων εξέφρασαν τα ερωτήματα και τους προβληματισμούς τους αναφορικά με τις εισηγήσεις.
Ο Σεβασμιώτατος στη διάρκεια της συζητήσεως και κατόπιν προβληματισμών που δημιουργήθηκαν, προέτρεψε τους Ιερείς να ιερολογούν το Μυστήριο της Εξομολογήσεως, μέσα από την ενδιάτακτη Ακολουθία της Εξομολογήσεως, κάθε φορά που κάποιος προσέρχεται για να εξομολογηθεί.
Το απόγευμα της Δευτέρας ακούστηκε η έβδομη εισήγηση, την οποία είχε ο Οικονόμος Άγγελος Θεοδοσίου, Εφημέριος του Ι. Ναού Γενεθλίου της Θεοτόκου Αγίας Άννης και είχε ως θέμα «ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ».
Ο π. Άγγελος επεσήμανε ότι ο Ιερεύς ό,τι έργο επιτελεί στην Εκκλησία, το προσφέρει με τη δύναμη της Χάριτος του Θεού, η οποία προσφέρεται μέσα από την προσευχή. Στην κάθε διακονική προσφορά του ο Ιερεύς στέκεται «χάριτι και οικτιρμοίς και φιλανθρωπία» του Χριστού και προσεγγίζει τον κάθε αδελφό με την αίσθηση της φιλάνθρωπης παρουσίας του Θεού.
Αυτό το έργο καρποφορεί μόνο μέσα από την προσευχή του Ιερέως, την οποία θα πρέπει να συνιστά και στους ανθρώπους που βοηθά και προστρέχει στον πόνο τους.
Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε σε διοικητικά και φιλανθρωπικά ζητήματα και έδωσε τις κατάλληλες κατευθύνσεις για την επίλυσή τους.
Ενημέρωσε, ακόμη, και για τις πρόσφατες αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου περί διαφόρων διοικητικών ζητημάτων.
Τέλος, με αφορμή όλα τα ζητήματα, τόνισε ότι ο παπάς δεν θα πρέπει να είναι ουραγός, αλλά μπροστάρης στη ζωή των ανθρώπων.
Το πρωί της Τρίτης 14 Οκτωβρίου 2014 ετελέσθη ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου, με την συλλειτουργία Ιερέων της Ιεράς μας Μητροπόλεως, ενώ τα Ιερά Αναλόγια διηκόνησαν δύο Χοροί Ιερέων με γνώσεις της βυζαντινής μουσικής.
Στη σύντομη ομιλία του ο Σεβασμιώτατος, με αφορμή το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της ημέρας αναφέρθηκε στο παράδειγμα του Χριστού, ο οποίος εκήρυσσε το «Ευαγγέλιον της Βασιλείας» και κάλεσε τους ιερείς, αυτό το ίδιο Ευαγγέλιο, με κάντρο την Ανάσταση να κηρύσσουν στους ανθρώπους. Παράλληλα, με αφορμή την αναφορά του ιερού Ευαγγελίου στις συνεργάτιδες γυναίκες του Χριστού, κάλεσε τους πατέρες να φροντίζουν ιδιαιτέρως και τους συνεργάτες τους.
Μετά το πρωινό που δόθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Ι. Ναού, ο Σακελλάριος Νικόλαος Σταματάς, Εφημέριος του Ι. Ναού Τριών Ιεραρχών Σκιάθου εισηγήθηκε το θέμα «ΑΓΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΩΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ».
Στην εισήγησή του ο π. Νικόλαος, μέσα από παραδείγματα Ιερέων του Παπαδιαμάντη και του Μωραϊτίδη, αναφέρθηκε στον τρόπο και το ήθος, με το οποίο οι Ιερείς θα πρέπει να τελούν τα Ιερά Μυστήρια και τις λοιπές αγιαστικές πράξεις με προσευχητική διάθεση, σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας και τις οδηγίες του Επισκόπου, και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να φαίνεται ως μια απλή τυπική διεκπεραίωση ενός «ψυχρού επαγγελματικού καθήκοντος».
Μετά την εισήγηση του π. Νικολάου, που ήταν και η τελευταία του διημέρου Συνεδρίου, ο Σεβασμιώτατος διηύθυνε την γόνιμη συζήτηση, μεταξύ των συνέδρων, χαράσσοντας και ο ίδιος τις κατευθυντήριες γραμμές της ποιμαντικής διακονίας των Ιερέων και λειτουργών της Τοπικής μας Εκκλησίας.
Μετά το τέλος της συζητήσεως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος έκλεισε το Ιερατικό Συνέδριο, χαρακτηρίζοντας την διήμερη αυτή σύσκεψη και συνάντηση των Ιερέων της Τοπικής μας Εκκλησίας.
 

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Κυριακή Δ΄ Λουκά το Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής η απόδοσή του στην νεοελληνική

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΔΩ: http://euagelistria.blogspot.gr/2013/10/blog-post_12.html
Από την προς Τίτον  Επιστολή του Αποστόλου Παύλου
Κεφ.  3, χωρία  8 έως 15
Γ΄\ Αδελφοί, 8 Πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις·9 μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. 10 αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, 11 εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.
12῞Οταν πέμψω ᾿Αρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν,σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι. 13 Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ ᾿Απολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ. 14 μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι.
15 ᾿Ασπάζονταί σε οἱ μετ' ἐμοῦ πάντες. ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει.
῾Η χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.»
ΑΠΟΔΟΣΗ
Παιδί μου, Τίτε, ο λόγος του Θεού είναι αξιόπιστος και αληθινός, γι' αυτό και θέλω αυτά πού σου γράφω να τα κηρύττεις και να τα επιβεβαιώνεις για να φροντίζουν όσοι έχουν πιστεύσει στον Θεό να πρωτοστατούν σε καλά

Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Ο Απόστολος της Κυριακής Β´ Λουκά

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: http://euagelistria.blogspot.gr/2013/09/blog-post_28.html

  ΙΖ´ Επιστολή 

 (Β´ Κορ. στ´ 16 - ζ´ 1) 

Αδελφοί, ὑμεῖς ἐστε ναὸς Θεοῦ ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι «ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. Διὸ ἐξέλθατε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ». Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.

Απόδοση σε απλή γλώσσα 
Αδελφοί, ἐσεῖς εἶστε ναὸς τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, ὅπως ὁ ἴδιος εἶπε· Θὰ κατοικήσω ἀνάμεσά τους καὶ θὰ πορεύομαι μαζί τους. Θὰ εἶμαι Θεός τους, κι αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου. Γι’ αὐτὸ λέει ὁ

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ






ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ : 

ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ : ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ 10 π.μ. – 11 π.μ.
ΔΗΜΟΤΙΚΟ :10 π.μ. – 11 π.μ.   
 ΓΥΜΝΑΣΙΟ: 11 π.μ. – 12 π.μ. 

ΤΜΗΜΑΤΑ ΧΟΡΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΩΝ :
 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 μ.μ -8 μ.μ 

ΤΜΗΜΑ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΑΙΔΙΚΟ:
ΔΕΥΤΕΡΑ-ΤΡΙΤΗ-ΤΕΤΑΡΤΗ 3μ.μ.-5μ.μ.

ΤΜΗΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΠΑΙΔΙΚΟ:
ΤΡΙΤΗ 6μ.μ.-7μ.μ.

ΤΜΗΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ:
ΔΕΥΤΕΡΑ 6μ.μ.-7μ.μ.  &  7μ.μ.-8μ.μ.

ΤΜΗΜΑ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ:
ΤΕΤΑΡΤΗ 7μ.μ.-8μ.μ.

ΤΜΗΜΑ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΠΑΙΔΙΚΟ & ΕΝΗΛΙΚΩΝ:
ΚΥΡΙΑΚΗ 7μ.μ.-8μ.μ.

ΤΜΗΜΑ ΕΚΜΑΘΗΣΗΣ ΡΩΣΣΙΚΗΣ ΓΛΩΣΑΣ ΠΑΙΔΙΚΟ:
ΤΕΤΑΡΤΗ 6μ.μ.-7μ.μ.